1/4 finale Instap N2 Waddinxveen

Ineens is het dan weer zover. De 1/4 finale. De zenuwen begonnen bij Indy al een paar dagen van tevoren te komen. Iets waar ze normaal gesproken niet zo heel erg last van heeft. Nu dus al eerder en ook erger.

Toch was het dan ineens zondagochtend en stonden wij met zijn drietjes om 5:45 naast ons bed. We moesten naar Waddinxveen, dus daar zouden we ruim een uur aan kwijt zijn.  In de auto weer zenuwen.. want stel je voor dat ze niet door zou gaan naar de halve finale. Terwijl ze zo graag de finale wil halen.

DSC_0006

Het begon op tijd, wat wel een pluspuntje is. Haar eerste toestel was balk. Het begon goed, maar halverwege maakte ze een flinke wiebel waardoor ze bijna van de balk viel. Gelukkig vond ze haar evenwicht maar was duidelijk geschrokken. Waardoor haar loopsprong niet zo goed was als normaal. De angst om nog eens (bijna) te vallen was groot. Haar balk score was 12.833 (plaats nr 2)

Daarna gelijk vloer. Daar ging het goed, hier en daar wat kleine foutjes, even uit balans bij de spagaat en de landing na de tweede acroserie was niet helemaal strak. Haar vloer score was 14.350 (plaats nr 1)

Op naar het volgende toestel. Ook niet 1 van haar favorieten. Sprong. Beide sprongen gingen naar mijn idee best goed, haar landingen waren zonder uitstapjes. Score was 12.925  en dat was de 13e plaats. Plaats nummer  1 had 13.450 dus die scores lagen wel heéééél dicht bij elkaar.

En dan zie je op het tussenstand score bord ineens staan dat ze op de eerste plaats staat met bijna 2 punten verschil van de nummer 2. Jee dat was even schrikken. Want nu kwam haar minst favoriete toestel: brug/rekstok.

DSC_0030

Tijdens het inturnen ging de oefening eigenlijk best goed. Helaas mocht Indy als enige niet 2 maal haar oefening doen want de inturntijd was op. Daarna was ze bijna als laatste aan de beurt. Tijdens de echte oefening ging ALLES maar dan alles fout, haar zwaaien waren niet hoog want ze bang dat ze uit haar bandjes zou glijden. Die had ze niet goed om gedaan omdat ze bang was dat het te lang zou duren voor de jury. Ook  gebruikte ze deze oranje bandjes pas 2 dagen en wist dat ze iets te los zaten maar had daar een oplossing voor maar dat ging niet goed tijdens de wedstrijd. Daarna lukte de kip niet en moest ze opnieuw zwaaien om weer op de legger te komen, daarna ging de buikdraai ook niet goed, waardoor ze weer opnieuw op de legger moest komen en daarna weer zwaaien wat dus ook niet meer lukte. Ik voelde zo met haar mee. De angst die ze had gehad voordat ze begon. Want even daarvoor was de rekstok los geschoten terwijl er een meisje aan hing en daar was ze ook erg van geschrokken.

Toen was het wachten op de score. BAM! 7,667
Haar laagste score ooit en gelijk ook de laagste score van allemaal op brug. Ze zakte terug naar de 6de plek. Natuurlijk nog ruim voldoende om door te stromen naar de halve finale. Maar toch was het heel zuur.

In de auto kwamen de tranen. Natuurlijk was er verdriet. Maar ze wilde het niet laten zien tijdens de wedstrijd. Mijn stoere dame. Die een verdomd goede wedstrijd geturnt heeft en met een gewone brugoefening (zoals altijd) op het podium zou hebben gestaan.

Nog een maand voor de halve finale. Volgens trainster Marjanne gaat Indy ze een poepie laten ruiken. Ik denk dat ook!

DSC_0033

Ze heeft even getwijfeld of ze de video online wilde zetten, maar 2 dagen na de wedstrijd is ze trots op zichzelf dat ze eigenlijk eerste stond na 3 toestellen en dat iedereen wel eens foutjes maakt. Ik ben bijzonder trots op deze beslissing van haar.